Wieża ciśnień przy ul. Zamoyskiego to jeden z symboli Zabrza, perełka industrialnej architektury. Obiekt nie ma odpowiednika na obszarze Polski.

Budynek wieży ciśnień został wzniesiony w latach 1907-1909 jako element miejskiej sieci wodociągowe. Wieża właściwa o średnicy 23 m i wysokości 46 m jest zwieńczona ośmioboczną kopułą o wysokości 10 m. wspartą na środkowym trzonie z klatką schodową i ośmiu murowanych podporach. Jeszcze niedawno niszczejącej wieży groziła rozbiórka. Miasto kupiło obiekt, na nowo określono jego funkcję przeznaczając wieżę na cele społeczne, edukacyjne, naukowe i kulturalne, i przystąpiono do rozpoczęcia prac budowlanych.

Wieża została nominowana do tegorocznej edycji konkursu Najlepsza Przestrzeń Publiczna Województwa Śląskiego. Głosować możecie tutaj.

Wybudowano pylon w konstrukcji żelbetowej osłonięty fasadą szklaną półstrukturalną, który stanowi główny trzon komunikacji pionowej z windą umieszczoną centralnie oraz oplatającą szyb windowy klatką schodową, która jednocześnie jest doskonałym punktem widokowym, umożliwiającym obserwowanie okolicy z różnych perspektyw. Właściwy budynek wieży został poddany gruntownej przebudowie, jednak zachowując szacunek do pierwotnej tkanki obiektu.

Zachowano główne elementy konstrukcyjne oraz pozostałości elementów zbiornika, jak i trzon wewnętrzny mieszczący techniczną klatkę schodową. Szkielet dźwiga pozostałości bębna dawnego zbiornika – obecnie przestrzeń wystawy oraz podwieszoną pod nim dawną kondygnację techniczną – obecnie poziom kawiarni. Strzeliste filary spięte są stalowymi stężającymi konstrukcję kratownicami. Szkielet wypełniony jest surową cegłą. Dekoracja skromna, ograniczająca się do gzymsów międzyokiennych czy opasek wokół okien.

Projekt rewitalizacji wieży ciśnień obejmował kompleksowe prace budowlano-instalacyjne, zakup wyposażenia, a także zagospodarowanie terenu. W obiekcie ulokowano m.in. przestrzeń wystawienniczą /prezentacja działania wieży ciśnień/, wystawę naukową poświęconą zagadnieniom związanym z węglem „Carboneum”, a także podejmowane będą działania w zakresie aktywizacji społecznej poprzez Centrum Żywego Rzemiosła, Centrum Aktywizacji Społeczno-Zawodowej, Akademię Młodych Talentów, Akademię Seniora. Swoje miejsce znajdą także Centrum Działań Rewitalizacyjnych oraz Ośrodek Dokumentacji Górniczej. Rewitalizacja zrujnowanego obiektu jest jednym z kroków ożywienia przestrzeni centrum Zabrza, a nowa funkcja społeczna wzmocni tożsamość lokalną mieszkańców i integrację społeczną. Inwestycja wpłynęła na poprawę estetyki śródmieścia Zabrza.

Dodaj komentarz

Please enter your comment!
Please enter your name here